ز * زخرف س 750 - مفاد و غرض كلى سورهء مباركهء « زخرف » چيست ؟ ج - اين سوره بطورى كه آغاز و انجام آن و نيز مطالبى كه بين اين آغاز و انجام فاصله شده شهادت مىدهد ، در مقام انذار و هشدار دادن بشر است ، مگر شش آيهء آن‌كه از جملهء « إِلَّا الْمُتَّقِينَ يا عِبادِ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ » آغاز مىشود ، كه اين شش آيه استطرادى ( و از باب حرف حرف مىآورد ) در وسط آيات سوره قرار گرفته . در اين سوره ( زخرف ) اين معنا را خاطرنشان مىسازد كه سنّت الهى بر اين جريان يافته كه انبياء و رسولانى برگزيند ، و كتاب و ذكرى بر آنان نازل كند ، و هيچگاه اسراف و افراط مردم در قول و فعلشان او را از اين كار باز نمىدارد ، بلكه همواره رسولان و انبيايى فرستاده ، و استهزاءكنندگان و تكذيب‌كنندگان ايشان را هلاك نموده ، و سپس به سوى آتشى جاودانه سوق داده است . و در اين بيان نخست مسألهء ارسال رسل را به‌طور اجمال ذكر مىكند ، و سپس از بين آنان ابراهيم و سپس موسى و آنگاه عيسى عليهم السّلام را نام مىبرد ، و مطالبى از اسراف كفار نقل نموده ، از آن جمله يكى از مهمترين گفتار آنان را كه مىگفتند خداى سبحان فرزند گرفته ، و ملائكه دختران او هستند ذكر مىكند . و اين بدان جهت است كه نسبت به خصوص اين عقيده و ردّ آن عنايت داشته ،